De Van Willige’s op Wereldreis

We hebben veel geleerd van Las Vegas en gaan vandaag ook splitsen. Remco gaat een rondleiding op Alcatraz doen (die beruchte gevangenis die op een eilandje ligt, en gelukkig nu niet meer in gebruik is). En ik ga met de meisjes naar Union Square, een plein in het midden van San Francisco waar allerlei winkels te vinden zijn, o.a. de Disneywinkel.   Remco rijdt tot vlakbij de Alcatraz-excursie en ik neem van daar uit een taxi naar het centrum. Het is even zoeken daar, maar gelukkig vinden we na 3 keer vragen wel de weg. Het is prachtig dat San Francisco zo heuvelachtig is, maar het is wel even duwen met de buggy en 2 meisjes erop, puf! We gaan lekker pannenkoeken eten in een 50’er jaren diner, waar ook oude muziek klinkt. Beregezellig!  Remco krijgt een indrukwekkende tour op Alcatraz. Er gaan 1000 broden en 4000 aardappelen per dag doorheen. Je moet als gevangene je plek verdienen. Als je er net bent, krijg je een cel vooraan de galerij, en naarmate je meer verdiend hebt, of er langer bent, mag je verder naar achteren, waar minder mensen langs komen, dus meer privacy (als die er al is). De cellen zijn 1 ½ x 2 meter. Remco is daar erg van onder de indruk: “Alleen een bed en een klein wc’tje konden ze erin kwijt.” Ik heb het vermoeden dat Remco veel geeft om ruimte!  We gaan ’s middags nog even rondtouren. Over de Golden Gate-brug. Wauw, dat die enorme brug gewoon aan twee mega-kabels hangt! Wie dat ooit heeft verzonnen, petje af! En daarna nog door pittoreske buitenwijken zoals Saucolito. De huizen zien er mooi uit en hebben vrolijke kleuren, net zoals in zuid-Engeland.  We willen de laatste avond nog even lekker ergens gaan eten. We kunnen niet veel vinden en kiezen voor een Taco Bell. Maar oh oh, het blijkt een kale zaal te zijn, gekoppeld aan een drive-in. Gezelligheid, ho maar. Dat gaan we thuis nog maar ’s even dunnetjes overdoen. We eten wat taco’s en gaan daarna nog even naar een avondsupermarkt. Daar blijkt een hele shopping mall achter te zitten die ook nog open is. We zoeken nog even naar het trein-dominospel van de ouders van Remco, maar we kunnen het helaas niet vinden. Nog een paar laatste t-shirts ingeslagen en op naar huis. Dat was het dan. We zijn er ons erg van bewust dat dit de laatste stappen waren van onze reis. Een beetje stil daarvan, pakken we wat tassen in en gaan we bijtijds slapen, tegelijkertijd met de meisjes, die de slaap maar niet kunnen vatten.