Het is weer even wennen om vroeg op te staan, maar uiteindelijk staan we mooi op tijd en zonder enige stress in de wachtrij voor de boot. Samen met vele anderen met wie we allerlei gesprekjes hebben. Het is altijd weer een verrassing wanneer iemand Nederlands blijkt te zijn.
De meisjes hebben het erg naar hun zin op de boot. Ze ontmoeten andere kindertjes en spelen tot ze rode gloeiwangen hebben. We zitten naast de speelplek, dus voor ons alle mogelijkheid om lekker tijdschriften te lezen (bedankt opa, oma, Esmee en Charlotte!).
De overtocht was erg rustig. Het deint even flink, en is het water weer heel rustig. Remco knapt nog lekker een uiltje. Vanaf de boot doen de meisjes dat ook, en met al die prachtige bochten op de Queen Charlotte Drive, val ook ik in slaap. Ik krijg weinig mee van al het moois dat er te zien is. Gelukkig neemt Remco een paar prachtige foto’s.
We vinden een camping waar de camper pal naast de glijbaan en de schommels staat. De meisjes spelen lekker en wij zitten op ons gemakje in de stoelen, terwijl de wasmachine alweer draait. De meisjes gaan lekker douchen en naar bed. Maar slapen doen ze nog niet om 21.00 uur. Remco vraagt aan Fleur: “Het is bijna 21.00 uur. Jullie moeten slapen, waarom slapen jullie niet?†Fleur: “Onze slaap is weg.†Remco: “Waar is die dan heen gegaan?†Fleur: “Die is naar Hong Kong gegaan.â€
Hallo wereldreizigers,
Wij genieten van jullie verslagen en mooie foto’s, zijn eerlijk gezegd ook wel een beetje jaloers maar gunnen het jullie van harte. Blijf gezond,geniet er maar van en vooral heb heel veel plezier samen.
Groetjes uit Mestreech…….