De Van Willige’s op Wereldreis

De meisjes zingen elkaar deze liedjes toe, geleerd op school:

“Happy birthday to you                       “Wel gefeliciteerdIn de wei staat een koe                        Je neus staat verkeerd

En die koe zegt: “I love you!”                Je oren achterstevorenHappy birthday to you!”                        Wel gefeliciteerd!”Jolie wordt wakker gezongen en krijgt het ene cadeautje na het andere. Ook alle pakjes die uit Nederland zijn meegekomen en nog steeds verstopt waren, komen tevoorschijn. Mooie nieuwe kleertjes, een schattig petje, een barbiepop, een opblaas3, DVD van Dora en Pippi Langkous, het kan niet op! Jolie glundert bij het uitpakken. Ze is echt jarig! Fleur krijgt ook een paar cadeautjes, want ook zij is een beetje jarig.We gaan van de massa-camping af en rijden 200 meter verder waar we parkeren onderaan de kabelbaan. Het blijkt vlak naast het grasveld te zijn waar de ene parasailer na de andere landt, na een tandemsprong. Het is een prachtig gezicht! Na het landen, vouwt de parasailer zijn parachutedoek op, stopt het in een rugzak en loopt vervolgens weer omhoog naar de kabelbaan. We ontmoeten bij weggaan en terugkomst een van de parasailers, die er dan al 4 sprongen op heeft zitten. Wat een leuke manier om je geld te verdienen! Bovenaan de spectaculair steile kabelbaan hebben we een prachtig uitzicht over Queenstown. Na wat lekkers eten, gaan we met de ‘Luge’, een skelterbaan. Het is superleuk. Allemaal helmen op. Fleur bij papa en Jolie bij mama. En scheuren maar, een deel van de helling af! Met de kabelbaan weer naar beneden en op weg naar Te Anau.De rit naar Te Anau is lang, maar de meisjes slapen het grootste stuk, dus is het een relaxte reis. Bij aankomst maken we eerst de geplande verjaardagscakejes. De meisjes knoeien naar hartenlust met gekleurde hagel, gekleurde spikkels, roze glazuur en roze spikkels. Elfencakejes zijn het geworden. En ze zijn binnen 10 minuutjes bijna allemaal op!Na een lekkere bak fish & chips, kunnen we met de boot naar de Glowworm caves. Het is een waanzinnige ervaring: flink bukken om de grot in te komen, dan een eind lopen over donkere smalle paadjes (Fleur en Jolie allebei hun zaklampje mee). We lopen langs een onderaardse rivier met een aantal watervallen erin. Het maakt een donderend kabaal. Wat indrukwekkend! Dan stappen we in een wankel bootje. Bij het varen mocht niemand meer praten of licht maken, want dan zouden de glimwormen meteen hun lichtje doven. Het is zo aardedonker, dat je elkaars gezicht niet meer kunt zien. De meisjes vinden het een beetje eng en wij houden hen heel stevig vast. Gelukkig duurt het niet lang. Bovenin de grot is het bezaaid met kleine lichtjes: allemaal glimwormen. Wat een wonderlijke wereld! De meisjes krijgen later van andere toeristen (Amerikanen en een Nieuw-Zeelandse vrouw) complimentjes dat ze zich zo stil hadden gehouden.V