De Van Willige’s op Wereldreis

7.45 uur. Remco springt op uit bed en pakt de laptop. Zou de webcam-verbinding met Kerkrade lukken? En ja hoor, daar verschijnen opa, oma, Esmee, Edward en Maarten in beeld. Juichen! Wat leuk om elkaar weer te zien! De meisjes laten hun cadeautjes zien en ook nog een paar cakejes van de dag ervoor. Die worden daarna als ontbijt opgegeten. Een normaal gesprek is bijna niet mogelijk, maar elkaar weer even zien, voelt alsof we even bij elkaar zijn geweest.Tot onze verrassing komt er ook een webcamverbinding met Kaj en Mandy. Ellen en Wim zijn ook van de partij. Kaj geeft ons nog een tour door hun nieuwe huis heen. Wat is dat toch apart om elkaar zo even te spreken en mee te maken!We doen lekker rustig aan en rijden op ons gemak naar Milford Sound. We weten dat de route er naartoe minstens zo mooi is. Dat klopt. We stoppen bij de ‘Mirror lakes’, waar we een paar fantastische foto’s kunnen maken van de bergen die in het water weerspiegelen. Het bos waar we doorheen rijden, heeft iets sprookjesachtigs. Overal mos op de bomen en de stammen hebben allerlei kronkelige vormen. In de verte een paar bergtoppen met nog wat sneeuw erop.Door een tunnel heen. Volgens de gids het omslagpunt in het weer, maar nee, ook hier schijnt de zon. Wat is het ons toch gunstig gezind op deze reis!In Milford Sound gaan we met een boot naar het einde van de fjord. Als je aan het eind bent, waar de zee grenst aan de fjord, en je kijkt de fjord weer in, dan lijkt het net een baai. De ontdekkingsreiziger Cook blijkt deze fjord dan ook tot 2 keer toe volledig te hebben gemist. Een andere ontdekkingsreiziger uit Wales zag wel dat het een inham was die landinwaarts ging en vernoemde de fjord naar zijn geboorteplaats Milford Haven in Wales.Een van de watervallen waar we langs varen, geeft aanleiding tot hilariteit, omdat de kapitein de boot zo dicht bij de rotsen brengt, dat de mensen op de voorplecht flink nat worden! Op een rots ligt een groep zeeleeuwen te slapen. Gek gezicht, zo’n stelletje bolletjes bij elkaar.