De Van Willige’s op Wereldreis

’s Ochtends ontmoeten we een Navajo-moeder (Evangeline Doctor heet ze) met haar twee dochtertjes, net zo oud als Fleur. Ze heten Evandalyn en Deangeline, maar ze noemen hen ‘Mellon’ en ‘Line-Line’. Ze komen altijd vanuit het reservaat om op de camping water te halen en te douchen. Ze heeft achterop haar pick-up een enorme watertank staan. De meisjes spelen met elkaar en ze komen even bij ons in de camper. De vrouw is gewoon modern opgegroeid, maar heeft er later bewust voor gekozen om in het reservaat te gaan wonen.

We vertrekken richting Bryce Canyon en komen onderweg nog langs Red Canyon. Daar is de grond prachtig rood en zijn de uitgesleten rotsen prachtig gevormd. Bryce Canyon is al net zo mooi, met allerlei verschillende tinten rood, oranje, geel, roze, waardoor het een boeiend schouwspel is. 

We reserveren een plekje op een camping in het Bryce Canyon National Parc en rijden vervolgens langs de hele kloof naar het uiterste puntje. Van daar af rijden we weer terug, waarbij we telkens stoppen op mooie uitkijkpunten. Wat een leuke tocht. Bij een van de uitkijkpunten stoppen we om het avondeten klaar te maken. Wel handig als je altijd je keuken bij je hebt! We genieten van de laatste kleuren van de ondergaande zon.

Fleur geniet van de plakken sneeuw/ijs die her en der nog liggen en met een soeplepel kan ze er echte ijsballen van maken. Terug op de camping ligt ook nog sneeuw. Jolie en Fleur spelen ermee totdat het donker wordt. We moeten vroeg naar bed, want morgenochtend gaan we extra vroeg opstaan, om de zon te zien opkomen boven de Canyon.