De Van Willige’s op Wereldreis

We worden langzaam wakker. Alles om ons heen is weer nieuw. Waar ligt iedereen? Waar zijn de spullen? Het is allemaal weer even wennen. We kunnen onze draai niet meteen vinden.We gaan met de buggy naar de bushalte en vandaaruit kunnen we met de “trolley” (tram) naar hartje San Diego. Remco verzucht nog ’s dat het toch gaaf zou zijn om in een echt vliegdekschip te kunnen kijken, maar dat kan alleen in de weekenden.

  We kijken naar buiten vanuit de trolley: massa’s auto’s, bruine en grijze gevels met alleen namen van winkels in grote letters erop. Het is voor ons totaal niet duidelijk wat voor winkels het zijn. En die vierkante blokken grijze en bruine huizen zonder enige versiering erop zien er zo saai uit. Het blijkt voorschrift te zijn, horen we later van een verkoopster.

Remco heeft folders meegekregen van de camping en ontdekt dat er een vliegdekschip is dat bezichtigd kan worden! De USS Midway! Zijn ogen glinsteren helemaal. We spreken af dat hij er de hele middag naartoe kan en dat ik met de meisjes naar de carroussel ga in Seaport Village, wat daar 15 minuutjes vandaan ligt.

We stappen uit op een overstapstation en staan een tijdje tussen de lokale bewoners. Het is gelukkig niet druk, maar er lopen af en toe wel wat aparte mensen rond die hardop tegen zichzelf lopen te praten. Het is koud. Er waait een koude wind en de zon is geregeld weg. Hmmm, San Diego maakt geen prettige indruk op ons.

Dan zien we een paar luifels met ‘patisserie’ en ‘boulangerie’ erop. We gaan gauw de trolley uit en stappen in een Franse lunchroom, leuk aangekleed en veel Franse dingen. Een aantal barkeepers spreekt ook Frans. En wat hebben we daar lekker gegeten! Eindelijk weer ’s wat gezonder eten dat het Amerikaanse aanbod tot nu toe. De meisjes eten een lekkere tomatensoep met een ham-kaascroissant en fruit toe. We worden weer mens.

Een Amerikaan staat op van zijn tafeltje en begint enthousiast te vertellen waar we allemaal mooie schepen kunnen vinden. Het is niet ver lopen. We zien enorme zeilschepen, cruiseschepen en… de USS Midway! Remco is helemaal enthousiast en gaat het schip binnen. Die is voorlopig zoet!

Ik loop terug met de meisjes en als ik de buggy langs de volle lengte van het vliegdekschip heb geduwd, merk ik dat ik moe ben. Voor 7 dollar nemen de meisjes en ik een fietstaxi: een fiets voor en daarachter een 3-zitsbankje. De buggy er zo –hup- bij op gezet. Dat scheelt tijd!

De carroussel is erg leuk, en de rit duurt heel lang. Het zijn hele oude paarden, nog van hout gemaakt. De meisjes genieten. In een winkeltje daarna zien we ineens een mini-vogeltje vliegen met een hele puntige snavel. Een ‘hummingbird’. Volgens mij is dat een kolibrie, maar ik dacht dat die kleiner waren. We hebben het vogeltje een kwartier lang gevolgd in de winkel. Lachen!

We halen Remco weer op van het schip (weer met de fietstaxi, de bestuurder kwam uit Rio de Janeiro. Volgens hem is het carnaval in Rio niet meer zo gevaarlijk als destijds, dus…) Remco is er helemaal blij van. Hij had er nog wel 2 uur willen doorbrengen, maar het schip ging sluiten. We zoeken onze weg terug naar de trolley en gaan nog even eten bij een Mediteraans restaurantje waar we Grieks eten bestellen met baklava als toetje. Frans en Grieks op 1 dag.

In de camper vallen de meisjes heel snel in slaap van deze drukke, maar leuke dag.