De Van Willige’s op Wereldreis

Lekker spinnetje, he? Die kwamen we tegen in Zion. Maar dan niet in het echt, maar op deze poster. De eerste foto was een beetje wazig geworden. Leek ons leuk die eerst even te laten zien.

In alle vroegte (6.30 uur) stappen Remco en ik uit bed, schieten gauw kleren aan en leggen de slapende meisjes beneden in ons grote bed. Ik blijf bij het bed zitten om de meisjes vast te houden, en Remco rijdt met de camping af op weg naar het uitkijkpunt ‘Bryce Point’. Ik mag eerst de camper uit en loop naar het uiterste puntje van het uitzichtpunt, waar ik zowat uit mijn hemd waai. Er staat al een groepje mensen met statief die het ook niet warm hebben. De zon laat zich al gauw zien en binnen een paar minuten is hij volledig zichtbaar vanachter de canyon. Het is mooi om de canyon langzaam kleur te zien krijgen. Ik wissel gauw af met Remco en dat blijven we zo doen totdat de zon al een stuk hoger staat. We schieten heel wat plaatjes en nog hebben we het gevoel dat we de schoonheid van de canyon niet kunnen vastleggen.

We rijden daarna nog naar een paar andere uitkijkpunten die nu in een beter daglicht liggen, om nog een paar foto’s opnieuw te maken. Het is wel bijzonder genieten van dit bijzonder stukje wereld!

We rijden ’s middags door naar Zion National Parc. We rijden het park binnen via een oostelijke ingang en gaan er dwars doorheen om bij de camping te komen. Daardoor krijgen we al een prachtige sightseeing tour van het park. Wat is het hier mooi, en wat is het hier apart! We zien weer rotsen met rondere vormen en sommige lijken te bestaan uit lagen klei, als was het een pudding die laagje voor laagje is aangebracht.We installeren de camper en nemen een shuttlebus die vanaf de camping teruggaat naar het Zion National Parc. Daarmee rijden we tot het einde van de route en gaan dan weer terug naar het begin, waarbij we telkens uitstappen voor een korte wandeling of voor foto’s maken. We komen bij een stukje uit waar water uit de rotsen sijpelt (‘Weeping rock’). Als je er onder zou blijven staan, zou je aardig kunnen douchen. De meisjes hebben er veel pret om en gaan zelfs bij een poeletje water staan zingen om de huilende rots te troosten.

Het is al met al een hele ontspannende rij- en wandelroute. We genieten volop van dit stukje Zion en we komen allemaal uitgelaten en blij weer op de camping terug.