De Van Willige’s op Wereldreis

In het stadje Invercargill staat een prachtig geschilderd cafe, The Shack. We gaan er echter voorbij, omdat we 2 uur hebben en Mireille wil een aantal winkeltjes in. Ze vindt uiteindelijk een leuk kledingzaakje waar ze een rok, een trui en 2 prachtige T-shirts weet te scoren. Yippie! Bijzonder is dat de verkoopsters (2 stuks) telkens nieuwe kledingstukken komen brengen. Dat ken ik niet in Nederland. In de supermarkten pakken ze hier ook je boodschappen voor je in. Dat zou toch heerlijk zijn in Nederland. Helaas gebruiken ze hier nog wel van die fluttige plastic zakjes, zoals we op de markt altijd krijgen. Eigenlijk raar, voor een land dat op veel plaatsen erg bezig is met zuinig zijn op het milieu.

Na het shoppen rijden we via de Catlins naar Curio Bay. De Catlins is het zuidelijkste stuk van het Zuid-eiland. De kust is er prachtig. Heel ruig: veel donkerbruine wilde rotspartijen waar vanuit het blauwe water prachtige witte golven opspatten. Hier en daar nog een waterval in de ruige bossen en verder moeten we uitkijken op welke wegen we rijden, want er zijn nogal wat gravelwegen hier, waar het camperverhuurbedrijf niet blij mee is (vanwege de lak van de camper).

Curio Bay blijkt een hoogst merkwaardige camping. Overal staan hele hoge rietstengels, ‘flax’ genoemd. Daartussenin zijn allerlei inhammen voor de campers. Je hebt daardoor veel privacy. Ook wel ’s lekker! Bij aankomst lopen we een eindje van de camping af naar een uitkijkpunt waar pinguïns te zien zouden zijn. We zien een prachtig stukje kust en spelen op de fossiele resten van een bos. In het water deinen enorme hoeveelheden zeewier. Het ziet eruit als hele lange slierten bami en als het op de rotsen te drogen komt te liggen, lijkt het net een bos slangen, of een uitgespuugde reuzeninktvis. Geen pinguïn te zien, helaas. Nou blijken het ook hele schuwe te zijn, de Yellow Eyed Penguins, de YEPs. Zo gauw ze mensen aan de kant zien, blijken ze niet aan land te komen. Dat lezen we later. Oeps!

We genieten nog even boven op een heuvel van het uitzicht bij ondergaande zon, terwijl de meisjes in het gras spelen. We hopen nog een glimp van dolfijnen op te vangen, maar ook die laten zich niet zien, terwijl de vrouw van de camping zegt dat ze altijd ‘heaps and heaps of dolphins’ ziet.