De Van Willige’s op Wereldreis

We zijn die ochtend nog aardig druk met alles inpakken. Ondertussen eten we pannenkoekjes, opgehaald van het ontbijtbuffet, en scrambled eggs, en chatten we met Remco’s ouders. Ondanks de supersnelle internetverbinding, lukt het webcammen niet. Het hotel lijkt het te blocken?

We rijden met de auto naar het verhuurbedrijf, waar iemand van de Camperverhuur Road Bear ons op komt halen. Ze blijkt een knappe latino dame te zijn die volgens Remco-met-een-glimlach-om-de-mond op Jennifer Lopez lijkt. Na een tijdje rijden, stappen er nog 4 passagiers in: 4 mannen van in de 40. We raken in gesprek en het blijken 4 kiwi’s te zijn! Ze zijn op reis zonder hun vrouwen die dat niet heel prettig vinden, horen we tussen de regels door. Ze hebben veel humor en zijn heel positief tegen de chauffeuse.

Bij de camper, wat een indrukwekkend ding!, krijgen we uitgebreide instructies die een uur duren, en moet er nog wat gestofzuigd worden en blijken de lakens te ontbreken. Later missen we ook een theedoek, of zouden ze daar dat handdoekje mee bedoelen?

Affijn, om 16.00 uur gaan we nog ’s rijden. Remco heeft zijn zinnen gezet op San Diego, maar dan moeten we wel door de spits van Los Angeles. Ik zie dat niet zitten, maar Remco geeft vol goed moed gas. De meisjes vallen algauw in slaap voor 2 lange uren, waardoor hij kan doorrijden. Na 3 uur achtereen komen we op de camping van San Diego aan. Remco is nog niet eens zo moe! We installeren de boel, koken lekkere pasta en om 23.00 uur zijn de meisjes NOG wakker. Maar goed, dat is begrijpelijk.