De Van Willige’s op Wereldreis

Op weg naar Hobbitstee. De decors van de eerste 10 en laatste 3 minuten van de film “Lord of the Rings”. Officieel hadden die decors helemaal afgebroken moeten zijn, maar het team dat voor het afbreken moest zorgen, werd gehinderd door veel regen. De landeigenaren zagen hun kans schoon en vroegen of ze de resten mochten gebruiken als attractie. Dat mocht. Er is niet heel veel meer over, maar je kunt duidelijk zien waar wat gefilmd is. De verhalen die erbij werden verteld waren erg interessant!

– Zo werd er voor de film in 6 maanden tijd een speciale 2 km lange weg aangelegd door het landschap om alle camerawagens en decors te kunnen vervoeren. Het leger van Nieuw-Zeeland werd daarvoor ingezet.

– Alle mensen die betrokken werden bij de film, moesten een contract tekenen en volledige geheimhouding beloven gedurende 3 jaar.

– Uit heel Nieuw-Zeeland werden 1000 mensen geselecteerd om te figureren in de film. Uit het dorpje Matamata zelf waren dat 40 mensen. Zij noemen zich sindsdien ‘The Chosen Few’. Pas bij de derde film (na drie jaar) mochten zij vertellen over wat ze hadden meegemaakt.

– Omdat er in het boek iets staat over een pruimenboom, moesten er bij een aantal appelbomen alle appels worden afgehaald en neppruimen Made-in-Taiwan weer aan vast worden gemaakt.

– Een grote eikenboom ontbrak. Bij een naburige boer werd een eikenboom gekocht. De boom werd in vele stukjes van boven naar beneden uiteen gehaald en per handeling werd er een foto gemaakt van het missende stuk. Op het decor werd alles herhaald in omgekeerde richting. Alle bladeren waren daardoor afgevallen en moesten met de hand weer eraan vast gezet worden, met nepblaadjes uit Taiwan. De eikenboom is in z’n geheel niet meer dan 30 seconden in beeld.

Er werden ook ‘foutjes’ in de film verteld.

– Tijdens een veldslag tilt een van de gevallen Orks nog even z’n hoofd op, kijkt om zich heen, en gaat weer liggen.

– Sam heeft kruimels op z’n jas, waardoor Gollum hem kan verraden. Het volgende shot zijn de kruimels weg en het daarop volgende shot zijn ze er weer.

– In de film was een stofwolk te zien, veroorzaakt door een auto. In de DVD is die stofwolk alweer weggewerkt.

– De hobbits eten appels met gekke lichte vlekken erop: ze waren vergeten de stickers eraf te halen!

– En nog meer, maar dat zijn we alweer vergeten.

Ik (M.) heb de partytree nog een flinke knuffel gegeven en de meisjes hielden zich fantastisch rustig tijdens alle uitleg. De schatten!

De film heeft het dorpje Matamata economisch een enorme boost gegeven, o.a. een McDonald’s. De inwoners moeten er wel aan wennen dat ze nu niet altijd een parkeerplek kunnen vinden. Er werd laatst al gestemd over het wel of niet inzetten van parkeermeters, een revolutie!

Na de Hobbitstee krijgen we nog een demonstratie in het scheren van een schaap. Het is een indrukwekkend gezicht, van zo dichtbij. Daarna mogen we lammetjes (die nogal groot zijn!) de fles geven. Erg leuk. De meisjes vinden de lammetjes te groot, dus mama mag de fles geven.

We drinken een ruime bak koffie en de meisjes een Dora-flesje en Thomas-het treintje flesje met vruchtensap en eten er heerlijk gebak bij. De laatste etappe naar Rotorua.

Rotorua is een toeristendorp gebouwd rond thermische bronnen, geysers en kokende modderpoelen. Bij binnenkomst ruiken we nog niet de vieze dampen van de modderpoelen, maar we zien wel op meerdere plekken stoom naast huizen uit de grond komen. Met de meisjes loop ik van de camping tussen struiken door naar het meer. Ook daar is een Hot water beach. Maar het water er omheen is een beetje stilstaand en daardoor smerig. We gaan maar gauw weer terug. We ruiken inmiddels wel de zwaveldampen vermengd met rotte eieren. Naast het speeltuintje is een kokende modderpoel. “Dat stinkt zeg!” roept Fleur. Ze blijft het de volgende dagen telkens roepen, met Jolie telkens als echo erna.

We zwemmen nog even in het verwarmde buitenbad tot het te koud wordt, en dan stappen we over in een verwarmd mineraalbad. Een graad of 30, vermoed ik. Daarna nog in een ander, heter bad, dat waarschijnlijk tegen de 40 graden is. Wat een luxe! Er komt een Australisch echtpaar bij zitten dat op huwelijksreis is. We lachen wat af. En die mineraalbaden maken huid ook nog ’s heerlijk zacht!